Neps

Adın gibiydin bazen acı olup aktın bazen sevinç.Yüreğimin en derinlerinden geldin. Tüm damarlarımı kanattın. Vucudumun her zerresinde hissettim seni. Kimine göre gözlerden akan bir damla yaştın kimine göre yaşama sırrı. Bazen yüreğin en mutlu haliydin bazense en acısı. Ama hep enleriydin hayatımın hep enlerinde yaşadın. Bazen en tepedeydin Bazense en dipte. Bazen en sevdiğim oldun bazen en nefret ettigim. ama bildigim bir şey var ki hep bendeydin. Çok kez akıttım senı gözlerımden çok kez yüregimden atıp kurtuldum sandım çok kez kandırdım beni. En mutlu anımda sevinç gözyaşıydı en üzgün anımda yüregimdeki acıların ifadesi. Tıpkı adın gibiydin adın tıpkı sen gibiydi.Ellerimin çaresiz kaldıgı anlarda kelimelerin bogazımda dügümlendigi gecelerde hep sen vardın bir avuc sen. Ne ellerim ne de bu pervasız dilim yüregime fayda olamadı hıckıra hıckıra agladım sevıncı de kederı de senle yaşadım.Kimi zaman mutluluk gözyaşlarımdın kimi zamansa yüregimin en acı halleri.Çok topraklar ıslattım senınle çok canlıya su oldum yanaklarımdan akarak topraga düşüşünü izledim gecelerce.Bır turlu tutamadım ne adını kalbımde ne de ıslaklıgını gözlerımde.Kirpiklerimden dusurmemek ıcın senı saatlerce kırpmadım gözlerımı ama mecburdum gıtmek ıcın gelmıstın bana dayanamadım gittin.yanaklarımdan süzülerek topraga karıştın.Şimdi hangi agacın dallarına can verırsın hangı böcege yaşam kaynagı olursun bilmem.Bıldıgım tek şey sen gıttıkten sonra kupkuru kaldı gözlerim. Adın gibiydin gözyaşıydın.