Beni kimse sen gibi sevmiyor.Kimse okşamıyor saçlarımı sen gibi Akan gözyaşlarımı silmiyor elleriyle.Düğümleniyor boğazımda kelimeler hiçkira hiçkira ağlıyorum.Bakmıyor kimse suratıma, silmiyor gözyaşlarımı.Arkamda ellerinin sıcaklgını kulagımda sesinin yumusaklıgını hissetmeden yaşanmıyor.Zor geliyor hayat.Acı geliyor yarınlar.Sabahlara umutla degil acıyla bakıyorum.Geçmiyor acı dolu dakikalar Akrep vurmuyor 12 yi.Yelkovan uyuşukluk yapıyor ilerlemiyor.Takılıp kalıyor gözlerim gökyuzunun sonsuzlugunda ufuk cizgisinde bogulup gidiyorum geçmiyor gözlerim ötelere.göremiyorum duyamıyorum güneşin dogusunu hissedemiyorum.Hayal edemiyorum düşünemiyorum yarınlarımı.Takılıp kalıyorum sisli havasında istanbulun.Çıkamıyorum semaya melekler katına ulaşamıyorum ellerine.Karanlık basıyor hava kararıyor bak güneş yine firarda.Büyüdükçe büyüyor gözbebeklerim seni arıyor yagmur bulutları arasında Ne zaman bir ışık görsem koşuyorum ben koştukça o kaçıyor arkaya.Yıldızlar bile kayıyor gecenın karanlıgında onlar bile sönduruyor ışıklarını.Tutmak istiyorum ellerini sımsıkı sarılmak istiyorum koklamak istiyorum kokunu Olmuyor başaramıyorum.Ne aldıgım nefes tad verıyor ne de yaşamak icin atan bu kalp yardım ediyor seni kaybetmenin acısı büyüyor içimde bır çıg gibi ilerliyor tüm bedenime.Yavaş ve derinden ele geçiriyor tüm benligimi Sonbaharda yapraklarını döken bir ağaç misali feda ediyorum tüm organlarımı kupkuru kalıyorum karlar altında.Çırılçıplak, zapzayıf .Eğiliyorum, bükülüyorum ama düşmüyorum.Sensizlik ölümse bu hayatta ben seninle ölmeyi istiyorum...
0 yorum:
Yorum Gönder